Zgodnie z hiszpańską Konstytucją oraz Kodeksem postępowania karnego, każda osoba zatrzymana przez policję ma zagwarantowane podstawowe prawa, które funkcjonariusze muszą jej jasno przekazać w momencie zatrzymania. Do najważniejszych należą:

  • Prawo do informacji – zatrzymany ma prawo wiedzieć, jakie są przyczyny zatrzymania oraz jakie zarzuty mogą mu zostać postawione.
  • Prawo do zachowania milczenia – osoba zatrzymana nie ma obowiązku składania wyjaśnień ani odpowiadania na pytania.
  • Prawo do nieobciążania samego siebie i nieprzyznawania się do winy.
  • Prawo do obrońcy – zatrzymany ma prawo do obecności adwokata podczas przesłuchania, a jeśli nie dysponuje własnym, zostanie mu przydzielony obrońca z urzędu.
  • Prawo do kontaktu z osobą trzecią – można powiadomić członka rodziny lub inną wskazaną osobę o zatrzymaniu.
  • Prawo do kontaktu z konsulem – cudzoziemcy mogą poinformować konsulat swojego kraju o zatrzymaniu i korzystać z jego pomocy.
  • Prawo do opieki medycznej – w razie potrzeby zatrzymany ma prawo do badania lekarskiego.
  • Prawo do złożenia skargi – jeśli zatrzymany uzna zatrzymanie za nielegalne, może złożyć zażalenie do sądu (habeas corpus).

To prawo wynika z:

  • art. 520 ust. 2 hiszpańskiego Kodeksu postępowania karnego (Ley de Enjuiciamiento Criminal),
  • Dyrektywy 2010/64/UE w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i pisemnego w postępowaniu karnym.

👉 W praktyce oznacza to, że:

zatrzymany ma prawo do bezpłatnej pomocy tłumacza,

tłumacz powinien być obecny przy wszystkich czynnościach procesowych: podczas przesłuchania przez policję, prokuratora i sędziego,